Communicatie

De Verenigde Staten heeft altijd symbool gestaan voor vooruitgang. Maar ik blijf me telkens over zaken verbazen, zeker als het op communicatiemiddelen aankomt. Zo is het bijvoorbeeld aan de Oostkust doodnormaal dat je een gebouw binnenloopt en het bereik van je telefoon totaal verdwenen is. In de binnenlanden moet je je bevinden binnen een straal van een aantal mijl van een of ander stadje, anders kun je het wel vergeten.

Internet is meestal nog via inbelmodems. Dus 24 of 36 kB. Maar omdat het gehele netwerk een beetje wordt overbelast heb ik in praktisch iedere plek waar ik toegang had tot internet meerdere storingen gehad. Dus echt vanzelfsprekend is internet hier nog niet. Dit is ook een van de redenen dat het zolang duurt voordat ik weer een nieuwe post heb gedaan.

Dan is er de post. Hier heb ik me serieus over verbaasd. Vanuit New York kreeg ik een document van de registratie toegestuurd. Deze sticker moest binnen 30 dagen achter mijn ruit geplakt zitten. Op het moment dat ik mijn reservering voor Chicago doe bel ik ook de contactpersoon die mij dit document toegestuurd. Na 9 dagen, op het moment van uitchecken in het hostel in Chicago heb ik nog geen bericht. Omdat ik inmiddels al reserveringen heb voor het Farnsworth House van Mies van der Rohe en Taliesin van Frank Lloyd Wright besluit ik op maandag nogmaals terug te keren naar Chicago en daar mijn document op te halen. Op zondag is mijn document gearriveerd, slechts in 10 dagen.